هادی صادقیان: امروز در فضای غبارآلود جنگ‌های ترکیبی، ما بیش از هر زمان دیگری به «هوشیاری فراگیر» نیاز داریم.

۱. تله استراتژیک؛ فریب در جنوب، یورش از شمال

دشمن با استفاده از امپراتوری رسانه‌ای خود، میلیاردها دلار هزینه می‌کند تا «خطای ادراکی» ایجاد کند. وقتی رسانه‌های معاند یک‌صدا بر طبل تهدید در جزایر جنوبی یا خلیج فارس می‌کوبند، لزوماً به معنای حمله از آن نقطه نیست؛ بلکه ممکن است تلاشی برای تخلیه قوای دفاعی از سایر نقاط حیاتی باشد. 

اگر تمام نگاه‌ها به مرزهای آبی دوخته شود، نفوذ هوایی یا عملیات ضربتی از مرزهای شمالی و شمال‌غربی (که فاصله‌ای اندک تا پایتخت سیاسی دارند) می‌تواند فاجعه‌بار باشد. تحلیلگران و تصمیم‌سازان نباید اجازه دهند «بوق‌های تبلیغاتی»، نقشه استقرار یگان‌های مدافع را دیکته کنند.

۲. از «حماقت دشمن» تا «واقعیت سخت»

اشتباه محاسباتی بزرگ ما در سال‌های گذشته این بود که برخی اقدامات دشمن را «حماقت» نامیدیم و تصور کردیم هرگز رخ نخواهند داد. اما شهادت مظلومانه حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای (ره) ثابت کرد که دشمن برای ضربه زدن، هیچ مرز اخلاقی یا منطقی‌ای نمی‌شناسد. 

امروز باید فرض را بر این گذاشت که دشمن نه تنها به دنبال بمباران، بلکه به دنبال عملیات‌های پیچیده «هلی‌برن» و نفوذ تکاوران به قلب مراکز موشکی ماست. «غیرممکن» در قاموس دشمن وجود ندارد؛ پس در قاموس دفاعی ما نیز نباید وجود داشته باشد.

 ۳. جنگ «عقل‌ها»؛ لزوم سناریونویسی‌های نامتعارف

در حالی که نسل‌های پیشین با الگوهای کلاسیک جنگی رشد کرده‌اند، میدان امروز نیازمند «خلاقیت‌های ساختارکنان» است. جوانان مؤمن و انقلابی در هیئت‌ها و حلقه‌های فکری خود نباید منتظر دستورالعمل‌های کلیشه‌ای بمانند. 

امروز زمان آن است که بنشینید و سناریوهایی را طراحی کنید که شاید در نگاه اول «تخیلی» به نظر برسند؛ سناریوهایی که حتی «عقل جن» هم به آن‌ها نمی‌رسد. دشمن دقیقاً از همان جایی ضربه می‌زند که ما به دلیل «بدیهی پنداشتن امنیت»، از آن غافل شده‌ایم.

۴. فراخوان نسل نو؛ پایان عصر انفعال

نسل‌های اول و دوم انقلاب، رسالت خود را با ایثار به انجام رساندند، اما پیچیدگی‌های تکنولوژیک و روان‌شناختی نبرد در دهه ۱۴۰۵، ابزاری فراتر از تجربه‌های سنتی می‌طلبد. 

بچه‌مذهبی‌های عزیز! آینده کشور نه در اتاق‌های دربسته و خسته، بلکه در دستان پرتوان و ذهن‌های پویا و جسور شما رقم می‌خورد. نباید اجازه داد مدیریت صحنه در دست کسانی بماند که توان درک سرعت تحولات جدید را ندارند. پا به میدان بگذارید، تدبیر کنید و اجازه ندهید دشمن با یک «فریب ساده»، سرنوشت این خاک را به بازی بگیرد.

فراموش نکنید: امنیت، محصولِ «بدبینی هوشمندانه» به حرکت دشمن و «خوش‌بینی فعالانه» به توانمندی‌های خودی است.

• نویسنده : یزدفردا
• منبع خبر : خبرگزاری فردا